Petitie voor betere wet-en regelgeving toegankelijkheid
Petitie om hulphonden beter vast te leggen in wet- en regelgeving
Tekenen van de petitie is nog mogelijk t/m 1 maart 2007.
zie ook nieuwsbericht op AT5 in het journaal: Wat is de aanleiding? Zie uitzending via web http://www.at5.nl/video_at5nieuws.asp
Dankzij alle media-aandacht van radio, televisie en de landelijke dagbladen zal het u niet zijn ontgaan dat er op 12 juni 2006 een visueel beperkte hulphondgebruiker geweigerd werd in alle gereedstaande taxi's bij het Amsterdam centraal station. Uit persoonlijke ervaring weet ik hoe die jongen zich gevoeld moet hebben. Vanwege mijn visuele beperking ben ik ook in het bezit van een hulphond. Deze maakt het reizen en het maken van uitstapjes voor mij een stuk gemakkelijker. Deze mogelijkheid voor gehandicapten wordt helaas nogal eens beperkt, doordat bedrijven en instanties de hulphond de toegang ontzeggen.
Toegang tot ziekenhuizen, hotels, restaurants, theaters, winkels en ook taxi's vormen voor mensen met een hulphond regelmatig een probleem. De redenen om een hulphond de toegang te weigeren zijn meestal: geloofsovertuiging, hygiëne, allergie, angst voor honden en veiligheid. Echter, dergelijke weigeringen zorgen ervoor, dat een gebruiker van een hulphond niet hetgeen kan gaan doen wat hij/zij graag wil doen.
Ziekenhuizen geven vaak aan, dat de hygiëne in het geding komt en het daardoor niet veilig is. Dat een hulphond niet op een intensive care of operatieafdeling mag komen, begrijpen ook visueel gehandicapten. Op het bed van een patiënt springen, is voor een hulphond uit den boze. Een hulphond gehoorzaamt zijn baas veel beter dan de gemiddelde huishond, daarvoor heeft hij, deels met de gebruiker, een strenge en lange training gehad. Hond en baas weten hoe de hond zich hoort te gedragen. Wachtkamers en de centrale hal van een ziekenhuis zouden voor hulphonden dan ook geen probleem moeten zijn. De hulphond moet op z'n minst in de gelegenheid gesteld worden zijn baas naar de receptie van het ziekenhuis te brengen.
Restauranthouders weigeren hulphonden net als ziekenhuizen vaak op grond van hygiëne. Gebruikers van hulphonden begrijpen heel goed dat, wanneer de hulphond in een keuken van een restaurant komt, de hygiëne in het geding komt. Maar welke bezoeker komt nu in de keuken? Hond en baas willen net als andere mensen gewoon een hapje eten en wat drinken aan een tafeltje. De hulphond hoeft ook hier geen storende factor te zijn. Hij moet zijn baas gehoorzamen en de baas dient ervoor te zorgen, dat de hulphond zich rustig gedraagt. Restauranthouders zijn vaak ook bang een boete te krijgen van de keuringsdienst van waren, maar daarvan is geen sprake zolang de hulphond in het bezoekersgedeelte van het restaurant blijft en niet in de keuken komt.
Ook veel winkels, zoals supermarkten, slagerijen en bakkers weigeren hulphonden uit angst voor conflicten met de keuringsdienst van waren. Zolang de hond niet met z'n neus in de etenswaren zit, is ook hier geen sprake van mogelijke boetes.
Taxichauffeurs geven vaak als reden van weigeren op, dat de bekleding van de auto vies wordt. Een klant die te diep in het glaasje gekeken heeft en moet overgeven in de auto, maakt meer troep dan een hulphond. Hulphonden worden netjes en regelmatig geborsteld om juist dit soort problemen voor taxichauffeurs te voorkomen. De hulphond hoort ook niet op de achterbank van een auto. De hulphond kan achter in een stationcar of voor in de auto op de grond tussen de voeten van de hulphondgebruiker zitten.
Opvallend is, dat mensen van allochtone afkomst vanuit religieuze motieven de hulphonden niet mee willen nemen: de hond is in hun optiek onrein. De ene allochtoon zegt dat dit zo is en de ander zegt van niet. Ik vraag me af wat erger is: iemand geen hulp bieden of een hulphond meenemen. De taxichauffeur hoeft de hond helemaal niet aan te raken. Het kan voor mensen met een buitenlandse komaf wel zo zijn dat een hond onrein is, maar we zijn in Nederland en in Nederland heersen andere opvattingen. Ik ben van mening, dat een cultuur gerespecteerd moet worden. Dus ook de Nederlandse cultuur, waarin een hond een dier is en een hulphond een dier met een belangrijke functie. Dit is dus niet een goede reden.
Tenslotte worden hulphonden geweigerd met de opmerking: "Huisdieren zijn niet toegestaan". Een hulphond is geen huisdier, maar een dier in functie. Daarom moeten hulphonden ook altijd als zodanig herkenbaar zijn. Dat kan middels een tuigje of dekje, dat de hond draagt. Een hulphond aan de riem, zonder herkenbaar teken van zijn functie, mag ook als huishond beschouwd worden. Door herkenbare hulphonden toe te staan, wordt voorkomen dat iedereen zijn/haar hond mee naar binnen neemt.
Door mijn persoonlijke ervaringen en het voorval met de Amsterdamse taxichauffeurs ben ik op het idee gekomen handtekeningen te verzamelen om de rechten van hulphonden beter vast te leggen in wet- en regelgeving. Via een website kan dat het snelst aangezien bijna iedereen wel een computer met een internetaansluiting heeft.. Met hulp van collega's, vrienden, familie en enkele instanties is het gelukt om dit idee te verwezenlijken.
Laatste reacties