« oktober 2006 | Hoofdmenu | december 2006 »

27 november 2006

Om even bij stil te staan



 

 

Een boer had enkele jonge hondjes die hij nog moest  verkopen.
Hij schilderde een advertentie op een bord met: 4 puppies 
te  koop en   zette dit aan het begin van zijn erf aan de kant.
Net toen hij de  laatste spijker in het bord sloeg
werd  hij aan zijn overal getrokken.

Hij keek naar beneden in de ogen van een kleine jongen.
"Meneer" zei de jongen,
"Ik wil een van uw puppies kopen".
"Wel", zei de boer,
terwijl hij met zijn  hand achter in zijn nek wreef,
"deze puppies hebben hele goede ouders en kosten aardig wat geld".

De jongen liet voor een moment zijn hoofd hangen.
Toen reikte hij diep in zijn broekzak en haalde een
handvol  kleingeld voor de dag en liet het aan de boer zien.
"Ik heb 39 cent. Is dat genoeg om te kijken?"
"Dolly", riep hij.
Uit het hondenhok en over het erf rende Dolly naar de
boer  toe gevolgd door 4 kleine bolletjes wol.

De kleine jongen drukte zijn gezicht tegen het hek.
Zijn ogen straalde van verrukking.

Terwijl de honden naar het hek toekwamen rennen,
zag de jongen nog iets bewegen in het hondenhok.
Langzaam verscheen er nog een bolletje wol, maar deze
was  zichtbaar kleiner dan de andere hondjes.
Op zijn achterpootjes gleed het bolletje het hok uit
en  op een wat onhandige wijze begon het hondje vooruit naar het hek te
hobbelen terwijl het zijn best deed de andere hondjes bij te houden.

"Ik wil die hebben", zei het kleine jongetje, terwijl hij naar de
waggelende  hond wees.

De boer knielde naast het jongetje neer en zei: "zoon,
je wil dat hondje echt niet.
Het is nooit in staat om te rennen of te spelen zoals
de  andere hondjes kunnen".

Toen deed de jongen een stap naar achteren, reikte naar
beneden en begon een broekspijp op te rollen.
Terwijl hij dit deed werd een stalen beugel zichtbaar
aan beide zijden van het beentje van de jongen die vastgemaakt zaten
aan zijn speciaal gemaakte schoentje.
De boer aankijkend zei hij: "weet u meneer,
ik kan zelf ook  niet zo goed  rennen en hij heeft iemand nodig die hem begrijpt".

Met tranen in zijn ogen reikte de boer naar beneden en
pakte  de kleine puppy op.
Hij hield het heel voorzichtig vast toen hij de puppy

aan  de kleine jongen gaf.
"Hoeveel kost het?" vroeg de kleine jongen.

"Niets, het is gratis", zei de boer.
"Er is geen prijs voor liefde".

De wereld is vol van mensen die iemand nodig hebben die ze begrijpt.

~auteur onbekend~


15 november 2006

geselecteerd als gefixeerd bericht

Each friend represents a world in us, a world possibly not born until they arrive, and it is only by this meeting that a new world is born.
~*Anais Nin*~

~*De herinnering die je later wilt hebben moet je nu maken.*~

~*You'll have to make tomorows memory today *~

 

somerights reserved

 

PSP Depot

snagdepot save snagging

link
van mijn doorgedraaide vriendinnekindje!!!
postzegel gemaakt in paintshoppro van een kinderfoto van Peggy

Koh-i-noor, DBA-website

Ook ik ben verhuisd, mijn nieuwe webadres is:Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

twocatsartdesign 

Ik hoop dat je me daar ook weer op komt zoeken.

for my foreign friends I have made a new  weblog in English

You may come and visit me at:

twocatsartdesign in english





................................................................................................................................................................................
 

13 november 2006

Cursus gebarentaal

Ik weet niet waar mijn fascinatie vandaan komt voor gebarentaal, maar ik heb hem. Zodra ik met een slechthorende of dove probeer te spreken, voel ik me ongelooflijk onhandig en machteloos dat ik niet met ze kan communiceren. Al heel lang heb ik het idee om eens een cursus te volgen, maar tsja dan moet ik de deur uit. Naar Amsterdam wel te verstaan. Niet mijn favoriete stad, en bovendien. Buiten dat, kan ik vanwege die beroerde allergie, geen cursus buitenshuis volgen.

Het idee is dus weer op de achtergrond geschoven. Van de week stuurde ik wat grappige mails rond naar mijn vrienden, en kreeg een mailtje terug van een van mijn vriendinnen. We hebben elkaarr door allerlei omstandigheden al een tijd niet meer gesproken, dus we mailden wat over en weer. Op een gegeven moment, vertelde ze dat ze een cursus gebarentaal volgt met man en kinders, omdat haar toch al slechte gehoor, sterk achteruit aan het gaan is. Er komt een lerares bij hen thuis, en geeft les. Als eenn bok op de haverkist, vroeg ik natuurlijk direct of ik ook mee kan doen. Ze heeft het aan de zoons voorgelegd, en die zien het wel zitten. Gekke Jackie, die naar haar hoofd gebaart :)

Vanavond ga ik dus op Gebaren cursus. Ze zijn al bij les 7, maar ik kijk en zie wel wat er van komt.

 

Eigenlijk vind ik nog steeds dat gebarentaal gewoon als 2e taal op school gegeven zou moeten worden. Het is toch te gek dat je een hele groep mensen van communicatie uitsluit. Ach, wat dat betreft kunnen we nog heel wat leren van Duitsland en Engeland. Zij hebben zelfs programma's voor en door Doven.

gebarentaal

Nu nog even snel wat eten en dan op naar de cursus!

 

Ook weleens gedacht om gebarentaal te leren?

technorati tags:, , , , , , , , ,

Blogged with Flock

11 november 2006

Dagelijkse gedachte

Het zijn niet de omstandigheden die je ongelukkig maken, maar je gedachten erover
~ Nin Sheng~

kind in vensterbank geschilderd door Alma Tadema



Ik ben geabonneerd op deze online dienst, en vond deze spreuk toevallig in mijn mailbox. Toeval??

technorati tags:, , , , , , ,

Blogged with Flock

8 november 2006

Frustie

Vanmorgen had ik eindelijke het gesprek met de directeur. Ik heb het een paar keer afmoeten zeggen, maar vandaag is het dan zover ;)
Het begon al goed, we moesten al direct uitwijken naar een andere gespreksruimte, de directeurs kamer rook naar aftershave :(

Ondanks dat ik vrijwillig vrijwilligerswerk wil gaan doen, en dus uit vrije wil deze afspraak heb gemaakt, was ik toch nerveus. Niet zo bloednerveus als anders, want ik ben al bijna weer aan een tankbeurt toe ;) Het leek toch wel erg op een solicitatiegesprek. Oh, mijn god, nu moet ik gaan vertellen wat ik allemaal in het verleden heb gedaan. Ik wil mezelf geen veer in mijn ... steken, maar ik heb in de loop der jaren de meest uiteenlopende dingen aan vrijwilligerswerk gedaan, zoveel dat ik niet eens meer allemaal weet wat. Ik had wel een C.V. mee mogen nemen, nee geen centrale verwarming, alhoewel ik het koud had.

De directeur is een ontzettende aardige man, maar wat ik al vermoedde, klopt. Wegens mijn handicap, en vooral vanwege mijn overdreven reactie op luchtjes, (Astma) kan ik op school dus eigenlijk weinig doen. Ze hebben nu eenmaal mensen nodig waar ze van op aan kunnen, nu kun je veel van me zeggen, maar niet dat je van me op aan komt. Niet omdat ik een onbetrouwbaar sujet ben, maar omdat mijn lijf een grote klier is, en mij geregeld te kakken zet :(

Eigenlijk baal ik hier enorm van, en ben eigenlijk best wel een beetje verdrietig. Jammer dat ik niet op de school zelf met kinderen aan de slag kan. Rot Astma, rottig lijf! Goed dat is eruit ;)) Ik ben niet iemand die gaat zitten sippen om iets wat niet gaat, er komt vast wel iets op mijn pad dat wel gaat.

De directeur wil graag een bibliotheek opzetten, en dat moet gecategoriseerd worden. Daar zou ik eventueel behulpzaam bij kunnen zijn. Het mooie daarvan, is dat ik dat thuis zou kunnen doen.

Ik ga nu maar gewoon verder met mijn cursus html/css ;)

Blogged with Flock

technorati tags:, , , , , ,

Blogged with Flock

Vrijwilligerswerk op school

Van de zomer raakte ik in gesprek met de dochter van mijn buurvrouw. We kwamen op een gegeven moment te praten over vrijwilligerswerk, en dat de school waar haar kinderen naar toe gaan, wel vrijwilligers kan gebruiken. Op zich vind ik het hartstikke leuk om met kinderen te werken, ik ben zelf nooit ouder dan 12 geworden :)) ook met mijn lengte zit het wel goed hahaha 1.45cm. In eerste instantie was het mijn bedoeling om gewoon vanuit huis te kunnen werken.
Dochterlief, was echter zo enthousiast dat ze me overhaalde om eens contact met de nieuwe directeur op te nemen, om  te kijken wat ik voor de school zou kunnen betekenen.
Eng, faalangst! Toch wilde ik mezelf de kans niet ontnemen om iets met mijn "ahum, talenten", te kunnen doen ;)
Bovendien vind ik het ook wel weer een uitdaging en motivatie om de deur uit te gaan, ik hoef niet zonodig meer naar buiten, en als ik niet uitkijk word ik nog mensenschuw hahaha. Het lijkt me gewoon zinvol om nieuwe dingen te horen en te zien, en andere impulsen te krijgen. Vandaar mijn motivatie om toch te gaan.

Een paar jaar geleden heb ik ook op een school vrijwilligerswerk gedaan. Ik gaf toen aan groep 2 en 3 computerles, en hielp degenen die niet zo goed mee konden komen. Ik was ook "leesmoeder". Helaas heb ik om persoonlijke redenen dit op moeten geven. Ik vond het zo ontzettend jammer dat ik het niet meer kon, en miste de kinderen enorm, vooral hun onbevangenheid, eerlijkheid en hun opmerkingen. Ik kan over het algemeen beter met kinderen opschieten dan met volwassenen :)
Komt waarschijnlijk doordat ik zelf niet ouder dan 12 ben geworden ;)

Ik verheug me er erg op om op die school aan de slag te gaan. Ik had namelijk al een kleine indruk gekregen tijdens de avondvierdaagse. Ik rolde toen gezellig met buuf en kleinkind mee, en maakte kennis met het groepje dat de kinderen begeleidde.

wordt vervolgd :)

technorati tags:,

Blogged with Flock

Faalangst deel II

Ik heb jullie al het één en het ander verteld over mijn kwalen en gebreken. Over mijn grootste handicap heb ik nog nooit gesproken. FAALANGST!

Vanochtend werd ik er weer volop mee geconfronteerd, door een gesprek over vrijwilligerswerk op een basisschool.

Ik begon ooit als vrijwilligster bij het Rode Kruis, rampbestrijding, hoe verzin ik het, ben zelf al een ramp hahha. Goed heb daar ook mijn basis diploma verzorging gehaald. Ben gek op diploma's.
Een blauwe maandag bij de Dierenambulance gewerkt, maar daar kon ik het leed niet aan. Notuliste bij verschillende belangenorganisaties voor Gehandicapte sport, Hartenzorg, Hemochromatose en BGH. Filosofische stukken ingetypt voor het Humanistisch Verbond Amsterdam. Ziekenhuis omroep. Een website, en groep opgezet voor de zeldzame aandoening die ik heb, en waar geen nederlandse informatie voor was. Meegeholpen bij het opzetten van landelijke contactdagen van de Werkgroep Jong Gehandicapten. Contact persoon voor IJzerstapelingsziekte, en DBA.
Columns geschreven voor een online plaatselijk suffertje samen met Peg :) Stukjes geschreven voor het blad Hartezorg.

Cursus Voetreflexologe, (gediplomeerd en wel), Medisch Secretaresse (ook gediplomeerd) IVO-mavo, en daarna Havo (ook diploma's) Zwemmen (ook diploma hahahah) Rolstoeldansen (Brons) Computer boekhouding, Steno, typen, OpenUniverstiteit Geschiedenis. Cursussen Schilderen, Zilversmeden, Porceleinen poppen maken. Cursus schrijven. Paintshop Pro, Photoshop, Websites schrijven.


Ondanks alles wat ik zou kunnen, en geleerd heb, zeg ik nog steeds, laat mij de enveloppe maar dichtlikken, want daar weet ik van dat ik dat kan. Nooit zal ik zeggen dat ik iets kan, bang dat mensen dan iets van me verwachten. Ongelooflijk frustrerend.

Er zijn vast nog meer dingen die ik gedaan of gevolgd heb, maar waar ik werkelijk een meestertitel in heb is FAALANGST! Zelfs mijn hart heeft faalangst, ik heb namelijk hartfalen :)

Deze column is niet bedoeld om mezelf op te hemelen, het is slechts voor mij het op een rijtje zetten van hetgeen wat ik in het verleden heb gedaan, en waarom ik nu nog steeds niet over mijn faalangst heen ben.

Blogged with Flock

Faalangst (oude column)

Faalangst

Ik heb jullie al het één en het ander verteld over mijn kwalen en gebreken. Over mijn grootste handicap heb ik nog nooit gesproken. FAALANGST!

Soms blijft het lange tijd rustig maar dan steekt het zijn kop weer op. Ook nu heb ik er weer in hevige mate last van. Al wekenlang slaap ik slecht, heb ik buikpijn, ben ik misselijk en kan ik niet eten. Bovendien voel ik me moe en depressief. Mijn criticus heeft weer zijn kop opgestoken. Hij verlamt me met zijn stemmetje: "Je kunt het niet, iedereen vindt dat je het slecht gedaan hebt" en nog meer van dat soort uitspraken. Na een stevig gesprek en zelfanalyse kom ik hier pas achter nadat ik bij Peggy kwam uithuilen.

Vol enthousiasme stort ik me ergens op. Nietsvermoedend tot het moment dat er iets van mij verwacht wordt. Ik moet iets aan anderen laten zien. Me nog nergens van bewust geef ik het gemaakte af. Dan begint het, de eerste twijfels komen. Ik kan ze nu nog de mond snoeren, daarna begint de oh, oh -fase. Ik word steeds onzekerder, krijg het gevoel alsof ik een bal heb opgegeten en ben uiteindelijk lamgeslagen.

Voor de zoveelste keer doe ik een cursus Nederlands. Omdat IK vind dat IK daar niet goed in ben. Ik verontschuldig me en dek me in voordat ik eventueel commentaar krijg. Totaal overbodig geef ik informatie over hoe slecht ik ben in dingen. Niemand vraagt daarom. Ik denk voor een ander, wetende dat een ander dit best zelf kan.
Niet één boek dat ik over assertiviteit gelezen heb, helpt me van deze angst af. Ik ken alle boeken van Wayne Dyer uit mijn hoofd. Iedere winter moet ik ze opnieuw lezen om mezelf uit de put te halen. Ik heb veel interesses en capaciteiten maar faalangst belemmert mij ze uit te voeren. Dit is heel frustrerend.

De tijd dat ik me eroverheen moet zetten is eindelijk voorbij. Ik hoef mezelf niets meer te bewijzen, ik zal er nooit van genezen. Ik moet leren ermee om te gaan, stress vermijden hoort daarbij.
Ik ben er trots op dat ik eraan toe durf te geven, en er niets meer aan wil doen.

Jackie

 

technorati tags:

Blogged with Flock